|
In december 2002 bestelden wij bij de
firma Mullen 2 stuks D-10 pedal steel guitars, beide bestemd voor bekende Nederlandse
spelers. Omdat Del Mullen, baas van de Mullen fabriek, in februari 2004 een
hartaanval kreeg, liep de levertijd van beide instrumenten enigszins uit,
Wij en ook onze klanten hadden daar alle begrip voor.
De eerste van de 2 Mullens was slechts enkele
weken “over tijd”. Dit was een prachtige gitaar met zwarte mica glass
finish, waarvan de voorzijde kort daarna op schitterende wijze in Nederland
ge-airbrushed zou worden. Inmiddels staat deze gitaar afgebeeld op de hoes
van een in het voorjaar van 2004 verschenen solo-CD van de trotse eigenaar
van het instrument.
De tweede van de 2 Mullens kwam maar
liefst 2 maanden daarna. Dit was een gitaar met gelakte body (prachtig
transparantblauw met parelmoer-imitatie inlegwerk, de uitvoering zoals ook
door de beroemde speler Jimmy Day werd gebruikt). Omdat het een enorm
karwei is om het lakwerk van een steel guitar strak te krijgen (het
instrument moet net zo lang worden overgespoten en gepolijst totdat alle
oneffenheden van het hout niet meer te zien zijn) kan de levertijd van een
gelakt instrument behoorlijk uitlopen. Op zich dus geen probleem, hoewel
meer dan 2 maanden irritatie begon op te wekken bij de betreffende klant.
Toen de gelakte Mullen uiteindelijk was
gearriveerd, bleek er van alles aan mis te zijn. Op een plaats aan de
voorzijde van de body liet de lak los. De eindplaten, die bij Mullen van
verchroomd staal zijn, vertoonden allerlei verticale knikjes. Voorts waren
er nog andere problemen, zoals een te slappe ophanging van de pickups. De
klant accepteerde dit alles niet. Wij zonden de steel guitar op onze
kosten terug naar de fabriek.
Bijna 3 maanden later, na diverse
telefonades, kwam het instrument “opgekalefaterd” naar ons terug. Bij het
uitpakken bleek al snel dat er heel wat met het instrument was gebeurd. Del
Mullen had heel wat werk verzet. Bovendien had hij de vrachtkosten op zich
genomen om het instrument naar ons terug te zenden. Wij schrokken ons
kapot, en de klant met ons, toen we zagen dat het lakwerk overal
kleurverschillen vertoonde, overal putjes had en op sommige plekken zelfs
heel dun was. Weliswaar waren de eindplaten vervangen door strakkere
exemplaren, maar de klant wilde de steel guitar in deze vorm niet afnemen.
We zouden het instrument opnieuw moeten terugzenden en ons geld moeten
terug vragen.
In de gesprekken en e-mails die daarna
tussen Del Mullen en ons plaats vonden, begon Del Mullen ons te betichten
van overdreven perfectionisme. Uiteindelijk wond hij zich zodanig op dat
hij ons niet langer meer als dealer wilde hebben. Buitengewoon onsportief,
omdat wij namelijk niets fout gedaan hadden en bovendien heel
veel kosten hadden door het terugzenden van het instrument.
|